Η μέρα που είδα τους New York Knicks στο MSG (Τέλος Τριλογίας)

Nέα Υόρκη λοιπόν.

(ημέρα που είδα τους New York Knicks στο Madison Square Garden, μέρος ΙΙΙ – Τελικό. Προηγήθηκαν το πρώτο και το δεύτερο μέρος)

Previously on CSI NY Freddos: Δεν είχα διαπίστευση να μπω στο γήπεδο. Αλλά είχα. Μπήκα. Access all areas. Ρεσιτάλ γκάφας. Μπουφές δημοσιογράφων. DominiKnicks Wilkins. Τσόκαρο. Στατιστικά αγώνα. Ο πιο όμορφος κόσμος. Αποδυτήρια αθλητών. Πλαστικό μπουκάλι. Τζέρεμι Λιν. ΥΦΟΣ.

Είχαμε μείνει στο ότι η βραδιά είχε ολοκληρωθεί θριαμβευτικά. Έχοντας αποκαλύψει και ξεφτιλίσει (στο μυαλό μου) τον τύπο που το έπαιζε μούρη ενώ στην πραγματικότητα ήταν πιο (έστω, το ίδιο) ξέμπαρκος κι από εμένα.

Ας γυρίσουμε το χρόνο 4 ώρες πίσω. Ακολουθούν 3 περιστατικά που δεν ανέφερα.

 

1.
Έχω μόλις βγάλει φωτογραφία τον Dominique Wilkins (πραγματικά απορώ γιατί δεν έχει πιάσει το “DomiKnicks Wilkins”. Dominique στους Knicks = DomiKnicks. Γιατί δεν το λατρεύει ο κόσμος; Τεσπά) και προσπαθώ να βρω τρόπο για να έχω κι εγώ μια δικιά μου φωτογραφία κοντά στο γήπεδο.

Σημείωση: Όταν έχεις δημοσιογραφικό πάσο απαγορεύεται ρητά να ζητάς αυτόγραφα από τους αθλητές, να φωτογραφίζεσαι μαζί τους και γενικά να τους βγάζεις φωτογραφίες. Κοινώς, σου ζητούν -άκουσον άκουσον- να είσαι σοβαρός επαγγελματίας.

Προσπαθώ, λοιπόν, να ζητήσω από κάποιον να με φωτογραφήσει. Είμαι στις κάτω κάτω κερκίδες, πλησιάζω ένα σεκιουριτά και του πιάνω κουβέντα.

“Πώς τα βλέπετε φέτος;”

“Ποιά;”

“Ερμ, την ομάδα”

“Α. Ναι ΟΚ.”

“Αμ, αυτός ο Τζέρεμι Λιν;”

“Είναι κάτι” (σσ: μετάφραση του “he is something”)

Τον πολυλογά πέτυχα.

“Είμαι από την Ελλάδα. Ήρθα για τον αγώνα”

“Θα είναι ωραίος” (απάντηση λες και του είπα “ήρθα από το πιο πάνω τετράγωνο”)

Τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά. Έπρεπε να βάλω τα δυνατά μου. Θυμήθηκα ότι σ’ ένα από τα emails του ο Ndpapaioannou μου είχε αναφέρει πως το Madison Square Garden ανακαινίζεται τα τελευταία 2 χρόνια. Εγώ το είχα ξαναεπισκεφθεί πριν 3 χρόνια οπότε ΜΠΟΥΜ βρέθηκε το σημείο συζήτησης.

“Πολύ ωραίο γίνεται το Garden” (σσ: Εννοείται πως το είπα έτσι και με ΥΦΟΣ. Δίχως οπτική επαφή και σε φάση “ταυτόχρονα κοιτάω casual το κινητό μου γιατί είμαι ΤΟΣΟ άνετος με το ‘Garden’ που το λέω έτσι χαϊδευτικά ακόμα και όταν κοιτάω casual το κινητό μου”)

“Τί εννοείς;”

(μου τό ‘παιζε δύσκολος; ΤΩΡΑ θα του έδειχνα! Μισό λεπτό να φορέσω το ΣΟΥΠΕΡ ΥΦΟΣ)

(ΣΟΥΠΕΡ ΥΦΟΣ) “Η ανακαίνιση των 2 τελευταίων ετών το έχει κάνει πανέμορφο. Όταν είχα ξανάρθει πριν 3 χρόνια ήταν με διαφορά πιο παλαιομοδίτικο, πιο σκοτεινό, καταλαβαίνετε τι εννοώ. Ενώ τώρα είναι φωτεινό και μοντέρνο. Ένα πραγματικό κόσμημα” είπα και ταυτόχρονα έδειχνα προς τα ψηλά με στυλ “Μιχάλης Λιάπης εγκαινιάζει το τραμ και δείχνει με το χέρι στον ορίζοντα τις περιοχές που θα εξυπηρετεί”.

“Ναι, ε; Περίεργο” απαντάει “Περίεργο γιατί προς το παρόν έχουν εγκαινιαστεί μόνο οι εσωτερικοί χώροι και τ’ αποδυτήρια ενώ οι κερκίδες θα ξεκινήσουν σε 6 μήνες”

(άβολα)

(το στυλ μου ξαφνικά έγινε “Μιχάλης Λιάπης εγκαινιάζει το τραμ και δείχνει με το χέρι στον ορίζοντα τις περιοχές που θα εξυπηρετεί. Μόνο που δείχνει την αντίθετη πλευρά. Και φοράει ανάποδα το κράνος του μετρό. Ναι. Είναι στο τραμ και φοράει κράνος του μετρό. Και το έχουν δει όλοι αλλά ντρέπονται να του το πουν και ντρέπονται που είναι δίπλα του. Τόσο άβολα)

Έπρεπε να το τουμπάρω. Ο τύπος ερχόταν καταπάνω μου σαν εκτροχιασμένο ιαπωνικό  τρένο και είχα ελάχιστα δευτερόλεπτα να το σώσω. Έπρεπε να το σώσω. Ήθελε μια μαγεία, ήθελε την πιο εύστοχη κουνγκ-φου κίνηση γεμάτη ζίου-ζίτσου που να καταλήξει σε τζούντο λαβή.

“Ακριβώς αυτό, θα γίνει υπέροχο όταν ασχοληθούν και με τις κερκίδες. Εκεί ήθελα να καταλήξω. Τί θα λέγατε να με βγάλετε 1 φωτογραφία για να έχω να το θυμάμαι;”

Τάε Κβον Ντο, Μα Δα Φά Κα!

Δεν γυρνάς από αυτό…

“Με μεγάλη μου ευχαρίστηση. Θα σου βγάλω 3-4 για να έχεις να διαλέξεις”

Υποτάχθηκε.

 

 

2.

Είμαι στο διάδρομο έξω από τ’ αποδυτήρια των Knicks. Αν θυμάσαι (τόσες φορές το διάβασες, πρέπει να το θυμάσαι) μόλις έχουμε διανύσει μια δαιδαλώδη απόσταση για να φτάσουμε μέχρι εκεί. Είμαστε στριμωγμένοι στο διάδρομο 15+ δημοσιογράφοι συν 3 τηλεοπτικά συνεργεία.

Πραγματικά στριμωγμένοι όμως.

Τύπου “Δευτέρα 08:30 στο μετρό σε μέρα απεργίας όλων των υπόλοιπων ΜΜΜ ενώ ταυτόχρονα βρέχει” που αν θες να πας στο επόμενο τραγούδι ζητάς από τον δίπλα να πει στον πίσω να πατήσει το “forward” στο κινητό που έχεις στην κωλότσεπη κι εννοείται πως πατάει “back” οπότε ξανακούς αυτό που τόση ώρα προσπαθείς ν’ αποφύγεις.

Τόσο στριμωγμένοι.

Αναγνώστης είναι ξύπνιος στις 05:00 και με ρωτάει στο twitter πως ήταν ο αγώνας. Αρχίζω και του απαντάω και βλέπω πως είναι δίπλα μου η τύπισσα (με το τηλεοπτικό της συνεργείο) που έπαιρνε τις συνεντεύξεις των παικτών στον αγωνιστικό χώρο και γενικά έδειχνε (Ω, ΕΔΕΙΧΝΕ) η πιο εντεταλμένη και η πιο ψαγμένη του γηπέδου και του αθλήματος. Ήταν η πυργοδέσποινα του Madison Square Garden!

Εξακολουθώ να γράφω την απάντηση στο tweet και ξαφνικά συνειδητοποιώ πως κοιτάει το κινητό μου.

Τρόμος.

Κοιτάει το κινητό μου – άρα θα δει ξένη γλώσσα – ίσως μάλιστα να καταλάβει πως είναι ελληνικά – άρα θα δει κάποιον να τουιτάρει στα αλαμπουρνέζικα και έχοντας ως φωτό προφίλ ένα κόκκινο ανθρωπάκι με κεραίες, ένα συμπαθέστατο και εύστροφο και δημιουργικό και αγαπησιάρικο και αισιόδοξο και δημοφιλές κόκκινο ανθρωπάκι με κεραίες το οποίο όμως δεν παύει να είναι ένα κόκκινο ανθρωπάκι με κεραίες που τουιτάρει ανάμεσα στους δημοσιογράφους λίγο πριν τ’ αποδυτήρια των παικτών – άρα θα αναρωτηθεί τι ακριβώς κάνω εκεί – άρα θα με ρωτήσει – άρα δεν θα μπορώ να πω κάτι πραγματικά πειστικό στην “πυργοδέσποινα του Madison Square Garden” – άρα θα με ξαναρωτήσει και αυτή τη φορά θα υψώσει τη βαθιά, αισθησιακή, τηλεοπτική φωνή της – άρα θα γυρίσουν να δουν τι συμβαίνει όλα τα υπόλοιπα αρσενικά – άρα θ’ ανάψει και το φως της κάμερας για να καταγράψει το τι συμβαίνει – άρα θα με ρωτήσει μια τρίτη και τελευταία φορά – άρα θα πρέπει να της πω ότι ο μόνος παίκτης που γνωρίζω από τους Knicks είναι ο DomiKnicks Wilkins και να ελπίσω να γελάσει – άρα δεν θα γελάσει (ΜΑ, ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΠΙΑΣΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΣΤΕΙΟ! O Dominique Wilkins στους New York Knicks, δηλαδή ο DomiKnicks Wilkins!!!) – άρα η κάμερα θα γράφει την ώρα που θα με πετάνε έξω από το γήπεδο – άρα η κάμερα θα γράφει την ώρα που θα μου πετάνε και το παλτό, αυτό που τόσο μαεστρικά είχα τοποθετήσει στη ντουλάπα των δημοσιογραφικών γραφείων, και μου σκεπάζει το κεφάλι ενώ κωλοκάθομαι στο πεζοδρόμιο έξω από το Madison Square Garden – άρα από το ίδιο βράδυ κιόλας θα με δείχνουν όλες οι εκπομπές στην ενότητα “χιουμοριστικά/παράξενα/καταστροφές” καθότι θ’ ανήκω και στις τρεις κατηγορίες – άρα η είδηση θα φτάσει μέχρι την Ελλάδα – άρα είναι πολύ πιθανό να την φιλοξενήσει μέχρι και η ελληνική έκδοση του ΝΒΑ – άρα…

ΩΠΑ! 

ΝΑ ‘ΤΟ!

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΝΒΑ!

Πρέπει εκείνη τη στιγμή, εκείνα τα μικρονανοδευτερόλεπτα να συνδεθώ με κάποιον τρόπο μαζί τους για να δείξω ότι είμαι ένας από εκείνους.

Επιστρέφω μανιασμένα στο timeline του twitter λογαριασμού μου. Μερικά άυπνα tweets, μερικά μεθυσμένα tweets και ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΩΡΑ δυο ολόφρεσκα tweets από το ΝΒΑ ΗELLAS.

Το πρώτο έγραφε κάτι στυλ “Οι Oklahoma Lakers κέρδισαν με μπάζερ μπίτερ τους Nail Clippers χάρη στο σουτ του Σεμπ ‘Κεραυνού’ Ντέιβις” ή τέλος πάντων με τέτοια σημασία το διάβασε το μυαλό μου. Το δεύτερο έγραφε κάτι αντίστοιχο.

Δεν είχε σημασία. Αυτό που είχε σημασία ήταν πως ήταν προσβάσιμο το twitter account τους (διότι -εννοείται- δεν θυμόμουν πως ακριβώς γράφεται. Πάτησα στο εικονίδιο. Άνοιξε στην οθόνη του κινητού ο δικός τους λογαριασμός. Έδειχνε σαν να είναι ο δικός μου. Πάτησα στα tweets τους. Έδειχναν σαν να είναι τα δικά μου. Έκανα με το δάχτυλο (πηγαίνοντας το από αριστερά προς δεξιά ανά γραμμή κειμένου) ότι τα διαβάζω προσεκτικά κι επιβεβαιώνω αυτά που έγραφαν.

Ολοκλήρωσα μ’ ένα εμφατικό “Fantastic”. 

Μη φανταστείτε κανά ξενέρωτο “φαντάστικ”. Σκεφτείτε ένα “Φαααααααάν τΑ … … …. … … στικ” που τέλειωνε με κούνημα του κεφαλιού προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Ωχ.
Κάνοντας αυτή την κίνηση, άθελα μου, μόλις είχα κάνει το χειρότερο δυνατό: Άμεση οπτική επαφή με την πυργοδέσποινα του Madison Square Garden. 

Άβολη σιωπή.

“Hey” είπε.

“Hey” καθρέφτισα, ενθυμούμενος ότι βοηθάει αν απαντάς επαναλαμβάνοντας αυτό που σου λένε.

“Where are you from? I saw you are tweeting on a foreign language… ” είπε.

(βαθιά ανάσα, ξεκινούσε η καταστροφή και η δημόσια ξεφτίλα)

“Greece” είπα.

“Cool” είπε.

(Cool? COOL? ΕΠΙ 2 ΛΕΠΤΑ ΚΑΝΩ ΤΟ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΙΛΙΚΙ ΤΟΥ ΑΙΩΝΑ ΓΙΑ Ν’ ΑΠΟΦΥΓΩ ΝΑ ΜΕ ΔΕΙΞΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΝΑΛΙΑ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΣΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ “ΧΙΟΥΜΟΡΙΣΤΙΚΑ/ΠΑΡΑΞΕΝΑ/ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ” ΚΙ ΕΣΥ ΑΠΑΝΤΑΣ ΑΠΛΑ “COOL”? ΦΤΑΙΩ ΤΩΡΑ ΕΓΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΜΑΝΟΥΡΑ; ΦΤΑΙΩ; ΘΑ ΚΑΝΩ! ΘΑ ΚΑΝΩ ΚΑΙ ΑΜΑΡΤΙΑ ΟΥΚ ΕΧΩ! ΛΟΙΠΟΝ, ΕΤΟΙΜΑΣΟΥ, ΕΞΑΠΟΛΥΩ ΤΟΥΣ ΠΙΟ ΠΡΟΣΒΛΗΤΙΚΟΥΣ ΛΕΚΤΙΚΟΥΣ ΜΟΥ ΠΥΡΑΥΛΟΥΣ)

“Yep” είπα.

Δεν προλάβαμε να πούμε κάτι άλλο. Είχε ανοίξει η πόρτα των αποδυτηρίων.

Την είχε γλυτώσει φθηνά.

Πολύ φθηνά.

 

 

3.

Την επόμενη μέρα, πέρασα πάλι έξω από το Madison Square Garden.

Και είδα αυτό:

 

Ναι. Ασιάτης με φανέλα “Lin” και η νύφη που μόλις τον παντρεύτηκε.

Έπος.

Μετά από 30′ πέρασα και πάλι απ’ έξω (θυμίζοντας το ανέκδοτο με τον κυνηγό και την αρκούδα) αλλά από το απέναντι πεζοδρόμιο.

Είδα αυτό:

Ναι. Την ταΐζει noodles με ξυλάκια. 

Έπος.

Γίνεται επικότερο;

Γίνεται.
Έγινε.
Είχε σηκωθεί ένας άστεγος και όπως ο Ασιάτης την τάιζε ο άστεγος τους φώναζε “Ναι, δώστης. Στο στόμα. Όλο. Όλο δικό σου, μωρό. Δώστης να καταλάβει φίλε”.
 

Νέα Υόρκη, Madison Square Garden (έστω και στο απέναντι πεζοδρόμιο)
Φρέντος // 16:30

Comments

  1. JRous

    Εγω παντως το επιασα το αστειο με τον Wilkings και γελασα μαλιστα.

    Παμε για την επομενη τριλογια!

  2. John

    Μπορει να μην ειναι δημοσιογραφικο, μπορει να μην ειναι κειμενο αρθρογραφου, μπορει να μην εχει να κανει τιποτα με το nba, αλλα ειναι -εμφαση-απολαυστικο-εμφαση-! Και αλλα τετοια.(meaning κανε και καμμια αλλη βολτα στο νιου γιορκ γιατι εδω δεν βλεπω να εχει τιποτα ενδιαφερον)

  3. pnserres

    ΜΟΝΟ ΤΟΣΟ;;;;; Τζάμπα ο καφές που ετοίμασα για να συνοδέψει την ανάγνωση…..

    Ο λαός απαιτεί και τέταρτο μέρος! Το ξενοδοχείο πως ήταν; η βόλτα στο central park;;; Υπάρχουν τόσα πράγματα που έχουν μείνει έξω!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *