Βαρκελώνη Ημέρα 3η: Δεν ξεχνιέται το άτιμο το τόπι

Χαίρετε και καλώς τα παιδιά. 

Η στήλη βρίσκεται στη Βαρκελώνη για 4 ημέρες συνολικά. Και σήμερα, θα πούμε για τη στιγμή που “αγωνίστηκα στην ακαδημία της Μπαρτσελόνα”. Κάτι που τεχνικά ισχύει και δεν ακούω το παραμικρό για το αντίθετο. Ιδίως επειδή πρόκειται για μια φράση που θα στοιχειώσει τα αστεία της  στήλης.

Μασία.

Η φημισμένη ακαδημία ποδοσφαίρου της Μπαρτσελόνα. Τόσα και τόσα έχει γράψει ο Θανάσης Κρεκούκιας γι’ αυτή, δεν μπορεί κάτι θα έχετε διαβάσει.

Την Πέμπτη 23 Αυγούστου του 2012, λίγο μετά τις 15:00, πάτησα το χορτάρι της με τη σαγιονάρα μου.

Ωπ.

Πάμε λίγο πίσω.

Όλα ξεκίνησαν στη 1 το μεσημέρι,μετά την 3ωρη προπόνηση των 100 αθλητών, όταν με ενημέρωσαν ότι “Στο δωμάτιο σου υπάρχει μια έκπληξη αλλά θα πρέπει να βγάλεις τα ρούχα που φοράς”.

Νέο που το ακούς και καλά συγκαταβατικά, σαν να μην τρέχει τίποτα και περπατάς βαριεστημένα προς το ασανσέρ, πατάς το κουμπί ασταμάτητα μέχρι να έρθει και όταν έρχεται μπαίνουν μαζί σου άλλοι 4 που ο καθένας πάει σε διαφορετικό όροφο πριν τον δικό σου (#mylife).

Στο δωμάτιο, με περίμενε αυτό:
Οπότε σαγιονάρα και φύγαμε για το γήπεδο. Παπούτσι, CTR III βλέπεις, θα μας έδιναν εκεί. 

Στις 15:00 λοιπόν, ένα μεγάλο γκρουπ δημοσιογράφων πατάει το χορτάρι με τις σαγιονάρες του, παίρνει από ένα  ζευγάρι ποδοσφαιρικά παπούτσια (τα κίτρινα του Ινιέστα) (σαν τα κίτρινα του Ινιέστα) και κατευθύνεται στο κέντρο του γηπέδου.

Συγκεντρωνόμαστε και ένας στρουμπουλός και χαρωπός λονδρέζος, από αυτούς που το “think” το προφέρουν “fink” με afro-cockney στυλ, μας καλωσορίζει. 

“Hey everybody, thanks for taking the time and being here. Is everyone ready to play at the Barcelona academies?”

Ζητωκραυγές και χειροκρότημα από όλους μας. Αν ήμασταν στις ΗΠΑ θα κάναμε και “Γου! Γου! Γου!” με τη γροθιά στον αέρα αλλά και δεν είμαστε στις ΗΠΑ και αν είμασταν δεν έχουν ποδοσφαιρικές ακαδημίες τόσο φημισμένες που να υποδεχτούμε την είδηση της παρουσίας μας εκεί με “Γου! Γου! Γου!” και γροθιά στον αέρα. Ορίστε μας. Θέλουνε και γροθιά στον αέρα και “Γου! Γου! Γου!”. Δεν κατάλαβα. Ακούς εκεί.

“OK, glad to see everyone feeling excited, I fink we are gonna have a great time. My name is Tony.”

Χειροκρότημα και “Hello Tony!” από όλους μας.

“Or you can call me… COACH”

Τρανταχτό γέλιο…

μόνο από εμένα.

Άβολο.

Ήμουν σίγουρος πως θα γελούσαν όλοι με το κλασσικό αστειάκι τύπου “Με λένε Κωστή αλλά εσείς μπορείτε να με λέτε Αυτοκράτορα”.

Δεν γέλασε κανείς.

Ο Τόνι, όπως αργότερα ανακάλυψα ότι έγραφε στο φυλλάδιο, είναι όντως coach, υπεύθυνος για τις χορογραφίες και τις ποδοσφαιρικές κινήσεις που κάνουν οι αθλητές της ΝΙΚΕ όπως ο Ινιέστα, ο Κριστιάνο Ρονάλντο και ο Ιμπραΐμοβιτς, στα διαφημιστικά της σποτ (Ναι, υπάρχει τέτοια δουλειά ρε φίλε).

Απομακρύνθηκα σιγά σιγά προς το πίσω μέρος του γκρουπ και περίμενα την κατάλληλη ευκαιρία να επανορθώσω.

Στην 1η άσκηση (κάναμε κοντρόλ με πόδι, στήθος, ότι βρίσκαμε πρόχειρο), δεν βρήκα ευκαιρία. Στη 2η άσκηση (εξάσκηση σε ντρίπλες και ανάμεσα από κάτι κώνους), δεν βρήκα ευκαιρία. Στην 3η άσκηση όπου κάναμε εξάσκηση σε πλασέ, τεχνικό και ευθύβολο σουτ, βρήκα την ευκαιρία μου. 

Όποτε ερχόταν η σειρά του πετύχαινε με ευκολία τον στόχο με το πλασέ, πετύχαινε τον πολύ μακρινό στόχο με το ευθύβολο σουτ αλλά όλο αστοχούσε στο στόχο του τεχνικού σουτ.

(το οποίο, να σημειωθεί, πέτυχα με τη 2η προσπάθεια εισπράττοντας το χειροκρότημα και την ατάκα ενός άγγλου “To atimo to topi. Osa xronia kai na perasoun, den ksexnietai”. Άγγλος είναι, greeklish μιλάει, κάτι παραπάνω θα ξέρει. Δεν του απάντησα γιατί ανταπέδιδα ιπποτικά το χειροκρότημα προς το κτίριο της Μασία, αν δεν κάνω λάθος είχαν βγει όλα τα παιδιά και χειροκροτούσαν. Αν δεν κάνω λάθος)

Σε κάποια στιγμή, ο Τόνι πετυχαίνει το στόχο του πλασέ και ετοιμάζεται να πετύχει το, μέχρι τότε ακατόρθωτο πλην από εμένα, στόχο του τεχνικού σουτ (έπρεπε με καμπύλη στο σουτ να το περάσεις μέσα από ένα κάδρο 1×1 μέτρο σε απόσταση 10 μέτρων).

Παίρνει φόρα, σουτάρει και… περνάει η μπάλα από μέσα!

Νάτη η ευκαιρία μου να επανορθώσω.

Φωνάζω “Nice one, Tony!”

Και γυρνάει, χαμογελώντας, “Thanks mate. The name’s Timy though”.

[ακούγεται μόνο ήχος αέρα από την άβολη σιωπή]

“Oh. Nice one Timy, then!”

Έχασε το ευθύβολο σουτ αμέσως μετά.

#legendepic
Φρέντος 23:30

Comments

  1. Andreas

    Μια πολύ καλή ιδέα είναι να βάλεις πάνω στο πουκαμισάκι του Freddos το σήμα της NIKE. Μόνιμα.
    Γκουχ-έλεος πια με τη διαφήμιση-γκουχ.

  2. stavros

    Εδω που τα λέμε, καλυτερα Nike παρά “Ψησταριά ο τσέλιγκας” 🙂

  3. Yellow God

    Κινούμενη διαφήμιση έχεις γίνει ρε freddos,φτάνει πια με την ρεκλάμα..

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *