Tag Archives: Derby

Καλαμάτα vs Πανηλειακός: Ανάλυση της απίθανης περιγραφής

Την Κυριακή που μας πέρασε έληξε ισόπαλο το “El Clasico” της Πελοποννήσου.

Η Καλαμάτα (Μαύρη Θύελλα) και ο Πανηλειακός (Όχι η Μαύρη Θύελλα) σκόραραν αμφότεροι και ο δείκτης του τελικού σκορ έγραψε 1-1.

Ήταν ένα εκπληκτικό παιχνίδι.

Αγωνία, ένταση, δοκάρια, οφσάιντ, γκολ, όλα όσα θες να έχει ένα επαρχιακό ντέρμπι;

Όλα;

Όχι ακριβώς.

Έλειπε μια ΕΠΙΚΗ μετάδοση για να ολοκληρωθεί

Τη βρήκαμε από τον BEST TV Καλαμάτας και σας την παρουσιάζουμε με τον απαραίτητο φρεντοσχολιασμό.

Bάλτε τα ηχεία δυνατά και απολαύστε:




(αυθεντικό βίντεο)

 

Highlights:

  • Ο Εκφωνητής
  • Ο Υποβολέας του Εκφωνητή
  • Η λεπτομερής γνώση του για τους παίκτες του Πανηλειακού (δηλαδή τον Καραχάλιο)
  • Το αετίσιο βλέμμα του και η μαντική του ικανότητα στη φάση του 1'08''
  • Ο λαρυγγισμός στο γκΟΟΟΟοοοοοΟΟΟοοοΟΟΟοοοΟΟΟοοολ της Καλαμάτας (Μαύρη Θύελλα)
  • Το ξέσπασμα (γκνταπ γκνταπ γκνταπ γκνταπ γκνταπ)

Εύφημος μνεία στην υψηλή ποιότητα ποδοσφαίρου, ιδίως σε σουτ & στημένες φάσεις, των δυο ομάδων.
Φρέντος // 09:30

Θα πάτε στο Παναθηναϊκός – ΑΕΚ; Μια ΠΟΛΥΤΙΜΗ συμβουλή

Για το ντέρμπι μεταξύ Παναθηναϊκού και ΑΕΚ, μια συμβουλή έχω να δώσω προς όλους.

Προς τους προπονητές.

Προς τους παίκτες.

Προς τους βοηθούς.

Προς τους φυσιοθεραπευτές.

Προς τους αναπληρωματικούς.

Προς τους διαιτητές.

Προς τους επόπτες.

Προς τους θεατές.

Προς τους σεκιουριτάδες.

Προς τους VIPs.

Προς τους FTINIARIDESs.

Προς τους παλαιμάχους.

Προς τους υπαλλήλους του σταδίου.

Προς τους δημοσιογράφους.

Προς τα τηλεοπτικά συνεργεία.

Προς τους “κοακόλα-πατατάκια-νεράκια λέγεται”.

Προς όλους.

Μια συμβουλή έχω να δώσω.

 

ΑΝ Ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ ΚΕΡΔΙΣΕΙ ΠΕΝΤΕ ΣΕΡΙ ΦΑΟΥΛ…

ΤΡΕΞΤΕ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΣΑΣ!

(ή πάρτε βαθιά ανάσα)

 

Kαι λάθος, δεν κάνω.
Φρέντος // 17:30

Το ντέρμπι ΑΕΚ – Ολυμπιακός και ο Ιάπωνας παιχταράς

Μια κουβέντα για το ντέρμπι ΑΕΚ-Ολυμπιακός: Όσοι μπορείτε (ΑΕΚτζήδες) και όσοι το ελέγχετε (Ολυμπιακοί) και όσοι παρακολουθείτε ποδόσφαιρο (Λοιποί φίλαθλοι), πηγαίντε να το δείτε.

Το ΟΑΚΑ έχει 100 κακά ως γήπεδο αλλά δυο πράγματα που έχει εξαιρετικά είναι η άπλα (δύσκολα γεμίζει) και η ευκολία πρόσβασης/απόβασης για τον φίλαθλο. Η στήλη ήταν και είναι της άποψης πως ένα μεγάλο ποσοστό της ποδοσφαιρικής μας “αμορφωσιάς” οφείλεται στην απουσία μας από το γήπεδο, όπου όποιος πηγαίνει τακτικά μπορεί να επιβεβαιώσει πόσο διαφορετικό αγώνα βλέπεις.

Γι’ αυτό και η πιο πάνω κουβέντρα/παρότρυνση να πάτε να δείτε τον αγώνα από κοντά. Ήπιο καιρό θα έχει. Παθιασμένος αγώνας προμηνύεται. Τα μεγάλα σκορ τα έχουν εργολαβία. Ιστορίες ωραίες πλάθουν. Σχολιασμός θα υπάρχει. Twitter hashtag ετοιμάστηκε. Τί άλλο θέλετε για να κάνετε μια βόλτα και να δείτε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα;

Και μην αρχίσουν οι π@παριές για θέαμα και οι συγκρίσεις με άλλα πρωταθλήματα. Από πότε το θέαμα “επιπέδου χορογραφίας” έπαιζε πρωταρχικό ρόλο όταν 22 παίκτες, 1 μπάλα και 1 κόρακας έμπαιναν πάνω σε κακοδιατηρημένο γκαζόν, γύρω από 4 γραμμές ασβέστη; Μη ξεχάσουμε και τα βασικά.

Mη ξεχνάτε άλλωστε, πως πλέον υπάρχει και το γούρι, το οποίο ισχύει για όλους.

Μπορείτε:

  • Είτε να πείτε “Κάρφωσε το ρε πούστη καράφλα, να εξιλεωθείς” προς παίκτη που έχει σημάδια τριχόπτωσης και μόλις έχει χάσει μεγάλη ευκαιρία.
  • Είτε να πείτε “Φύγε ρε ΟΝΟΜΑ-ΠΑΙΚΤΗ” προς παίκτη που έχει κακό προηγούμενο στην αξιοποίηση στημένων φάσεων. Αν μάλιστα αυτός ο παίκτης είναι ο Λύμπε (ναι, ο Λύμπε που τραγουδάει & ραπάρει), τότε η ισχύς της φράσης διπλασιάζεται.
  • Είτε, αν τολμάτε κι αν μπορείτε,  να πείτε και τα 2 μαζί. Κατόπιν, όμως, καλυφθείτε γιατί ακολουθεί βροχή από γκολ.

Προσοχή μόνο στα ονόματα.

Διότι αν ο παίκτης έχει το επίθετο του Σίμπεϊ, τότε…

(απευθείας link προς την καρτέλα του Sakourada)

τότε το δούλεμα που θα φάτε δεν θα έχει τελειωμό!

 

Αφήστε που με τέτοιο όνομα θα έπρεπε να το έχετε μυριστεί.

(πως θα πέσει δούλεμα)

 

Music Friday ενόψει ποδοσφαιρικού αγώνα: Still Speedin’ by Sway
Φρέντος // 15:55

Τα 3 χρόνια του Κουρκούτι και η νίκη του Άρη στο ντέρμπι

Χαίρετε και καλώς τα παιδιά.

Το καταπληκτικό κείμενο με θέμα “Το Facebook account του Νίκου Νιόπλια” από τον Το Κουρκούτι, το διαβάσατε;

Εξαιρετικό.

Έκλεισε και 3 χρόνια οπότε καιρός ήταν να δούμε και κάτι της προκοπής.

Πέρασε άλλωστε 1 χρόνος από τότε που έκλεισε τα… εμ ναι… τα 2 χρόνια.

Ιδού και η σχετική φωτό (με τα φρεντογράμματα) από τα γλυκά που έφερε να μας κεράσει:

Kourkouti 2 years

Κορυφαία γλυκάκια.

Ναι, λείπει ένα σου από το κέντρο της φωτογραφία.

Αυτό που υποψιάζεστε συνέβη.

(πεντανόστιμο πάντως)

Οπότε αυτά ήταν τα γλυκάκια που μας κέρασε ο Το Κουρκούτι.

Πέρασαν οι μέρες.

Πέρασαν οι εβδομάδες.

Πέρασαν οι μήνες.

Τσουπ.

Δίχως να το καταλάβουμε (κυριολεκτικά- γιατί όσο εμείς ξημεροβραδιαζόμασταν να γράφουμε ο Το Κουρκούτι σκόπευε αλλού) (κυριολεκτικά σκόπευε αλλού – έκανε σκοπιές στην Κύπρο), συμπληρώθηκαν 3 χρόνια.

Κατά σύμπτωση, ο Το Κουρκούτι διανύει περίοδο άδειας οπότε είπε και πάλι να μας κεράσει γλυκά.

Ιδού η φωτογραφία:

(ακολουθούν highlights)

Kourkouti 3 years

  1. Τα κουτιά αυξήθηκαν μεν, μίκρυναν δε (ανησυχητικό)
  2. Τα γλυκά τα είδαμε ελαφρώς… λίγα, σε σύγκριση με το πόσα χωράει το κάθε κουτί
  3. Το τέταρτο ΤΕΡΑΣΤΙΟ κουτί δίπλα, αυτό που είναι κλειστό, περιείχε τέτοια (και απλά έτυχε να βρίσκονται εκεί)
  4. Στο πρώτο κουτί, αριθμός. Στο δεύτερο κουτί, κεφαλαία γράμματα. Στο τρίτο κουτί, πεζά γράμματα πλην του πρώτου. Απ’ όλα.
  5. Η μόνη δικαιολογία που μπορούμε να δεχτούμε για αυτά τα τοκουρκουτογράμματα ήταν ότι μάθαινε πως να γράφει σε κανά βαφτισιμιό που πάει στην 1η Δημοτικού φέτος

Σαφής προειδοποίηση προς Το Κουρκούτι: Ουαί κι αλίμονο να συνεχιστεί αυτή η συνήθεια του ν’ αυξάνονται τα κουτιά και να μειώνονται τα γλυκά για κάθε χρόνο που κλείνεις στο SPORT 24.

Σας γλυκάναμε αρκετά σήμερα;

Όχι;

Ας σας γλυκάνουμε άλλο λίγο.

Καθότι οι φίλοι του Άρη έχουν τα δίκια τους.

Τεράστια νίκη επί του ΠΑΟΚ στο ντέρμπι της Σαλονίκης και η στήλη δεν έγραψε ΟΥΤΕ μια κουβέντα.

Αν κάποιος δεν ήξερε πραγματικά πόσο στην καρδιά μας έχουμε τα καλύτερα παιδιά, τους φίλους του Άρη, θα πίστευε ότι σφιρούσαμε αδιάφορα.

Ποτέ.

Κυρίως, επειδή γράφεται σφυρούσαμε. Μην ψαρώνετε, “σφυρίζαμε” γράφεται.

Αλλά κι επειδή θυμόμαστε σαν και τώρα τη θριαμβευτική εμφάνιση του Άγγελου Χαριστέα στην προηγούμενη νίκη του Άρη μέσα στην Τούμπα, μια εμφάνιση που μας προϊδέασε για το λαμπρό του μέλλον από τότε.

Πράγματι, που λέτε, η νίκη του Άρη επί του ΠΑΟΚ με 0-1 (σκόρερ: Χαβίτο) (αυτός που είχαμε βάλει το χιουμοριστικό βίντεο ότι θέλει να πάει στον ΠΑΟΚ) (μάλλον δεν θέλει πια) (ή θέλει περισσότερο) (ή το βίντεο ήταν χιουμοριστικό και δεν θα έπρεπε να έχετε “κολλήσει” τόσο) ήταν μεγάλη.

Μπορεί μες στην προηγούμενη εβδομάδα ο ΠΑΟΚ να είχε σημειώσει μεγάλη νίκη σ’ ευρωπαϊκό επίπεδο και ο Άρης να είχε χάσει αλλά όταν τελείωσε το παιχνίδι την Κυριακή, ΤΙΠΟΤΑ απολύτως δεν είχε σημασία πέραν του συγκεκριμένου νικηφόρου -για τον Άρη- αποτελέσματος.

Ένα αποτέλεσμα που κάνει τους φίλους του Άρη να νιώθουν περήφανοι και να κυκλοφορούν με το κεφάλι (ακόμα πιο) ψηλά για τουλάχιστον μέχρι το Άρης-ΠΑΟΚ του Β’ γύρου.

Ένα αποτέλεσμα που καταξιώνει την ομάδα του Άρη πιο ψηλά από τον ΠΑΟΚ.

Ένα αποτέλεσμα που, αν θεωρούσαμε τους Παναθηναϊκό, Ολυμπιακό άντε και ΑΕΚ σε μια πρώτη εναλλασσόμενη τριάδα κυριαρχίας, κατατάσσει τον Άρη αμέσως μετά.

Ένα αποτέλεσμα που καθιερώνει και το ποδοσφαιρικό brand name ονόματι “Aris FC” σε πολλούς επαγγελματίες οι οποίοι εργάζονται ανά τα γήπεδα της Ευρώπης.

Αυτά.

Ξέρουμε ότι περιμένετε κάτι πειρακτικό που θα τσιγκλήσει τους φίλους του Άρη ή κάτι που θα πούμε για να τους πειράξουμε αλλά δεν υπάρχει.

Τίποτα.

Η νίκη ήταν ξεκάθαρη.

Οι επιπτώσεις της στον ΠΑΟΚ πολλές (αρνητικές για τους φίλους του ΠΑΟΚ, απολαυστικές-και-λίγα-λέμε για τους φίλους του Άρη).

Η καθιέρωση αδιαμφισβήτητη, σε Ελλάδα και Ευρώπη.

Αυτά.

Εντάξει;

Πάμε σε κάτι άλλο.

Με αφορμή αυτό το όμορφο κείμενο με τίτλο “Άσε μας ρε Θανάση“, βρεθήκαμε σ’ αυτό το (άλλο ένα) καταπληκτικό κείμενο του Θανάση για τις ακαδημίες της Μπαρτσελόνα.

Αν δεν το έχετε διαβάσει, να το διαβάσετε.

Να δείτε τι νοοτροπία έχουν οι άνθρωποι.

Να δείτε πόσο τεχνοκράτες είναι.

Να δείτε πόσο βαθιά γνώση του αντικειμένου έχουν.

Να δείτε πόσο σφαιρική άποψη έχουν για όλα.

Μέχρι και για την Ελλάδα:

Aris Epic WIn

Άνθρωποι τεχνοκράτες, με μεράκι και αγάπη για το αντικείμενο
Φρέντος // 20:25

Σφάζονται στη φανέλα του Ματ

Έχουμε δει κι έχουμε διαβάσει πολλά.

Ιδιαιτέρως, όταν έχει να κάνει με παίκτες που εκφράζουν τη θέληση τους να πάνε σε άλλη ομάδα και πάντα σε συνάρτηση με το πόσο καίγονται να πάνε εκεί.

Άλλος δηλώνει το κλασσικό “Από μικρός ονειρευόμουν να βρεθώ σ’ αυτή την ομάδα“, άλλος δηλώνει “Μεγάλη ομάδα, έχω να μάθω πολλά“, άλλος δηλώνει “Γουστάρω που παίζουν Ευρώπη“, άλλος δηλώνει “Θα το εξέταζα προσεκτικά“, άλλος δηλώνει “Ναι, μωρέ. Γιατί όχι;“, άλλος δηλώνει “Πρώτη φορά την ακούω αλλά με ενδιαφέρει“, μέχρι και “Η προοπτική μιας ομάδας που πληρώνει είναι στους στόχους μου” έχουμε διαβάσει.

Από αυτά, όμως, μέχρι να γράψει το όνομα του σε μια φανέλα και να φωτογραφίσει πέντε κοστουμάτους κυρίους να την τραβολογάνε για χάρη του:

Derbyshire

Έχει μια διαφορά.

(Όποιος πεταχτεί και πει “Ρε συ Φρέντο, αφού αυτή είναι η ομάδα και αυτή η κομητεία που ανήκει, δηλαδή τί να γράψουνε οι άνθρωποι;“…)

(Επίσης, όποιος πεταχτεί και πει “Ρε συ Φρέντο, αφού αυτή είναι η ομάδα και αυτή η κομητεία που ανήκει, δηλαδή τί να γράψουνε οι άνθρωποι;” επειδή είπαμε “όποιος πεταχτεί και πει “Ρε συ Φρέντο, αφού αυτή είναι η ομάδα και αυτή η κομητεία που ανήκει, δηλαδή τί να γράψουνε οι άνθρωποι;“… )

(Επίσης, όποιος πεταχτεί και πει “Ρε συ Φρέντο, αφού αυτή είναι η ομάδα και αυτή η κομητεία που ανήκει, δηλαδή τί να γράψουνε οι άνθρωποι;” επειδή είπαμε “όποιος πεταχτεί και πει “Ρε συ Φρέντο, αφού αυτή είναι η ομάδα και αυτή η κομητεία που ανήκει, δηλαδή τί να γράψουνε οι άνθρωποι;” επειδή είπαμε “όποιος πεταχτεί και πει “Ρε συ Φρέντο, αφού αυτή είναι η ομάδα και αυτή η κομητεία που ανήκει, δηλαδή τί να γράψουνε οι άνθρωποι;“… )

(Θα το έχει κουράσει)

(Όπως τώρα)

Αύριο: Funny links ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΣΚΑΣΕΤΕ (στο κλικάρισμα) (ή μήπως κυριολεκτικά;) (χμμμ)
Φρέντος // 20:12

Η λύση στα λέιζερ των γηπέδων

Χαίρετε, καλό μήνα και καλή Σαρακοστή.

Είχε απ’ όλα το ΠΣΚΔ.

Κινέζικο.

Γλυκό.

Καφέ.

Μα, πάνω απ’ όλα είχε βελτίωση σε σχέση με πέρυσι.

Ιδού και η απόδειξη.

Πέρυσι το Μάρτιο:

25i Martiou

Φέτος το Μάρτιο:

Kathara Deftera

(δίχως την περιγραφή εδώ)

Και τώρα κάτι που διαπιστώσαμε και στα 2 ντέρμπι της Κυριακής αλλά και γενικότερα στα ντέρμπι της χρονιάς.

Το κακό θέαμα

Τα λέιζερ!

Μας έχουν ζαλίσει.

Κάτι πρέπει να γίνει με αυτό.

Η στήλη έχει δυο προτάσεις, την απλή και την εξελιγμένη.

Η απλή: Εξοπλίστε 2-3 σεκιουριτάδες που βρίσκονται σε καίρια σημεία (πχ πίσω από την εστία ή πίσω από τη μπασκέτα, ανάλογα το άθλημα. Προσοχή! Μην πάνε πίσω από τη μπασκέτα και έχει αγώνα στο ποδόσφαιρο… ) με αυτά τα τεράστια φτυάρια που φουρνίζουν οι φουρναρέοι τα ψητά και τα ψωμιά στο φούρνο. Ελάτε βρε παιδιά. Αυτά τα μακρουλά φτυάρια που στο τέλος έχουν μια πολύ πλατιά επιφάνεια. Κάτι σαν αυτά εδώ που έχουν οι πιτσαράδες. Καταλάβατε; Ωραία. Εξοπλίστε τους με τέτοια και αναθέστε τους να μπλοκάρουν τα λέιζερ στις κρίσιμες φάσεις (εκτελέσεις φάουλ, πέναλτι, βολών, κόρνερ). Επί τη ευκαιρία ας τα χρησιμοποιούν και ως ρακέτες κάθε φορά που πετάγονται και τυχόν μπουκάλια, hot dog (ντροπή!), κροτίδες, στρακαστρούκες, δυναμιτάκια, βαρελότα, χειροβομβίδες, δυναμίτες, βόμβες νιτρογλυκερίνης. Με λίγη τύχη και αρκετή εξάσκηση, θα επιστρέφονται εκεί που πρέπει.

Η εξελιγμένη: Κάντε το ίδιο. Μόνο που τα φτυάρια (σαν αυτά εδώ ντεεεε) να έχουν από τη μια επιφάνεια ξύλο και από την άλλη… ΚΑΘΡΕΦΤΗ! Με λίγη τύχη, αρκετή εξάσκηση και άφθονο ταλέντο, το λέιζερ θα τυφλώνει αυτόν που το χρησιμοποιεί.

Στα μούτρα σας ρε
Φρέντος / Α!

Α!

Δεν τελειώσαμε.

Έχουμε κι ένα απίθανο βίντεο να μοιραστούμε.




Αυτούς να φέρετε το καλοκαίρι στην Ελλάδα. Έλεος πια με τους άλλους που χτυπάνε τενεκέδες...
Φρέντος // 21:29

H ηδονή του ντέρμπι

Την Κυριακή έχουμε ντέρμπι.

Παναθηναϊκος – Ολυμπιακός.

Μεγάλη υπόθεση.

Τεράστια.

Κάθε χρόνο γίνεται αλλά είναι μεγάλη υπόθεση.

Τεράστια.

Κάθε χρόνο όμως βλέπουμε τα ίδια και τα ίδια.

Ρεπορτάζ πριν το παιχνίδι, άφιξη των φιλάθλων, δηλώσεις, αγώνας, δηλώσεις, συνέντευξη Τύπου, κριτική παικτών, κριτική διαιτησίας, παρακάμερα.

Αυτά.

Κάθε χρόνο τα ίδια και τα ίδια.

Καθόλου πρωτοτυπία.

Δεν λέμε να κάνουν τη μαγκιά του CNN με το ολόγραμμα και να πεταχτεί ο Πέτρος Μίχος στη σέντρα του γηπέδου, όσο παίζεται το παιχνίδι, για να κάνει κριτική στα αμυντικά χαφ του Ολυμπιακού. Ούτε λέμε να έχει μια οθόνη στυλ Minority Report που να χειρίζεται ο Σπύρος Λιβαθηνός για να μας εξηγεί τη διάταξη “χριστουγεννιάτικο δέντρο”.

Απλά, δεν υπάρχει λίγο φρεσκάδα.

Και, κυρίως, δεν υπάρχει λίγο χιούμορ.

Αγνό και καλοπροαίρετο χιούμορ.

Γιατί πέραν των “Χ” λίγων που σκοτώνονται (δίχως “εισαγωγικά”), οι υπόλοιποι δεν μπορούν να ζήσουν δίχως την παρουσία του άλλου.

Μιλάμε άλλωστε για 2 ομάδες που οι φίλοι τους σκέφτονται μοναχά ένα πράγμα από την πρώτη μέρα του πρωταθλήματος: Πότε θα αντιμετωπίσουν τον “αιώνιο” και ποιός θα κερδίσει.

Εδώ οι ξένοι παίκτες, που φέρνουν και οι δυο ομάδες κάθε καλοκαίρι, με το που πατάνε το πόδι τους στο αεροδρόμιο ακούνε αυτό: “Να κερδίσεις τον αιώνιο“. Πηγαίνουν μια βόλτα για καφέ: “Να κερδίσεις τον αιώνιο“. Πηγαίνουν στο σουπερμάρκετ: “118 ευρώ παρακαλώ. Και να κερδίσεις τον αιώνιο“. Πηγαίνουν στο συνεργείο: “Να κερδίσεις τον αιώνιο. Και μετά έλα για το λογαριασμό να σου πω αν θα έχει έκπτωση“. Πηγαίνουν για βόλτα το σκύλο τους: “Ωραίο σκυλί. Να κερδίσεις τον αιώνιο“. Πάει μόνος ο σκύλος τους βόλτα: “Γουφ γουφ γουφ τον αιώνιο”. Γυρνάει το παιδί τους από το σχολείο, το ρωτάνε τι τους είπε σήμερα η δασκάλα και απαντάνε: “Μου είπε να κερδίσεις τον αιώνιο“. Αργεί το παιδί τους να πάει στο σχολείο και το τιμωρούν να γράψει 100 φορές στο τετράδιο του: “Να κερδίσει ο μπαμπάς μου τον αιώνιο“.

Μ’ αυτό ασχολείται ο κόσμος. Μ’ αυτό παθιάζεται. Αυτό γουστάρει. Ωραία η μπάλα, καταπληκτικό το όμορφο ποδόσφαιρο αλλά ανάθεμα και αν έχει διαμαρτυρηθεί φίλαθλος επειδή η ομάδα του κέρδισε το ντέρμπι με τον αιώνιο αλλά δεν έπαιξε μπαλάρα.

Αυτό το πάθος κι αυτή την καζούρα, δεν τη βλέπουμε (σ.σ: Πιθανότατα δεν τη βλέπουμε επειδή δεν την αξίζουμε και επειδή δεν είμαστε έτοιμοι για να τη δούμε) στην κάλυψη ενός παραδοσιακού, κλασσικού, αιώνιου ντέρμπι.

Δίχως διάθεση να πούμε “αχ τι ωραία που τα κάνουν οι Άγγλοι” αλλά με άφθονη θέληση να πούμε “καλό – γιατί δεν το κάνουμε κι εμείς;”, πάμε στην Αγγλία και δη στο Λονδίνο.

Γεμάτο ντόπιες ομάδες το Λονδίνο αλλά σαν το “Άρσεναλ – Τότεναμ” κανένα. Το πιο πρόσφατο παιχνίδι τους έγινε πριν λίγες μέρες. Για όσους δεν το μάθατε στο παιχνίδι μπήκαν 8 γκολ!

0-1 η Τότεναμ, 1-1 η Άρσεναλ, 2-1 η Άρσεναλ, 3-1 η Άρσεναλ, 3-2 η Τότεναμ, 4-2 η Άρσεναλ, 4-3 η Τότεναμ, 4-4 η Τότεναμ!

Η πλήρης περιγραφή και τα βίντεο με τα γκολ βρίσκονται εδώ. Σημειωτέον, ότι η Τότεναμ ισοφάρισε σε 4-4 από 4-2 στα τελευταία 5 λεπτά!

Και τώρα, στο λόγο όλων των παραπάνω.

Το κανάλι που κάλυπτε τον αγώνα είχε ένα ξεχωριστό στούντιο όπου καθόντουσαν δίπλα δίπλα 2 φίλαθλοι, ένας για κάθε ομάδα, και περιέγραφαν με τον δικό τους ξεχωριστό τρόπο τον αγώνα.

Α π ο λ α ύ σ τ ε  τους (έχει και διακύμανση του σκορ πάνω αριστερά):




Τώρα φανταστείτε το ίδιο σ' ένα δικό μας ντέρμπι.

Αδιάφορο αν θα είναι το ΠΑΟ-ΟΣΦΠ, το ΠΑΟΚ-Άρης, το Ολυμπιακός Βόλου - Νίκη Βόλου, το Χολαργός - Φωστήρας.

Αρκεί να είναι "δικό μας"
Φρέντος // 17:21